Osoba posiadająca kwalifikację Prowadzenie terapii środowiskowej dzieci i młodzieży jest przygotowana do wypełniania zadań związanych z modelem środowiskowej opieki psychiatrycznej i polega na (1) uczestniczeniu we wczesnym rozpoznawaniu i rozwiązywaniu problemów zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży w ramach wielospecjalistycznego zespołu, (2) współpracy z rodziną i środowiskiem wychowawczym we wspomaganiu rozwoju, (3) koordynacji opieki i dostępu do różnorodnych placówek, (4) wzmocnienie zasobów środowiskowych i oparcia społecznego dzieci i młodzieży.
Zadaniem terapeuty środowiskowego dzieci i młodzieży jest uczestnictwo w planowaniu i koordynacji wsparcia w wymiarze indywidualnym i społecznym, prowadzenie oceny jej postępów oraz wybór adekwatnych oddziaływań medycznych i psychospołecznych.
Osoba posiadającą kwalifikację Prowadzenie terapii środowiskowej dzieci i młodzieży może pracować we wszystkich placówkach zajmujących się udzielaniem pomocy dzieciom i młodzieży z zaburzeniami psychicznymi, neurorozwojowymi, emocjonalnymi, behawioralnymi lub nieprawidłowo kształtującą się osobowością i ich rodzinom, np. jednostkach systemu edukacji (szkoły, przedszkola, w tym szkoły i przedszkola specjalne), poradniach psychologiczno-pedagogicznych, poradniach zdrowia psychicznego, środowiskowych centrach zdrowia psychicznego, oddziałach psychiatrycznych dla dzieci i młodzieży o charakterze stacjonarnym lub dziennym, ośrodkach leczenia uzależnień, ośrodkach interwencji kryzysowej, ośrodkach pobytu dziennego, zespołach leczenia środowiskowego, Ośrodkach Wczesnej Interwencji, MOS-ach, MOW-ach, itp.
Dzięki Zintegrowanemu Systemowi Kwalifikacji (ZSK) prowadzenie terapii środowiskowej dzieci i młodzieży zostało włączone do Zintegrowanego Rejestru Kwalifikacji (ZRK), co pozwala na uzyskanie oficjalnego i formalnego potwierdzenia uzyskanych kompetencji (6 poziom Polskiej Ramy Kwalifikacji). Spełnienie wszystkich wymaganych kryteriów pozwala na uzyskanie certyfikatu dla kwalifikacji rynkowej „Prowadzenie terapii środowiskowej dzieci i młodzieży”. Certyfikat ten ważny jest bezterminowo w przypadku osób wykonujących zadania TŚ (Uwaga!!! W przypadku przerwy w wykonywaniu zadań TŚ trwającej dłużej niż 5 lat certyfikat traci ważność).
Kwalifikacja ta jest skierowana przede wszystkim do: 1) psychologów i pedagogów pracujących z rodzinami, dziećmi i młodzieżą w systemie oświaty, ochrony zdrowia, wymiaru sprawiedliwości i pomocy społecznej; 2) lekarzy; 3) pielęgniarek w szczególności pielęgniarek mających doświadczenie w pracy z rodzinami, dziećmi i młodzieżą oraz 4) innych osób pracujących z rodzinami, dziećmi i młodzieżą.
W celu uzyskania kwalifikacji niezbędne jest:
1) odbycie szkoleń,
2) przedstawienie zaświadczenia potwierdzającego co najmniej dwuletnie doświadczenie zawodowe w pracy z rodziną lub z dziećmi i młodzieżą
3) przedstawienie zaświadczenia o odbyciu szkolenia treningowego mającego na celu rozwój osobisty i budowanie świadomości własnych zasobów w kontekście pracy z innymi w wymiarze co najmniej 50 h w jednym z następujących typów szkoleń lub treningów: grupy Balinta, trening interpersonalny lub praca z genogramem.
Do szkolenia mogą przystąpić osoby, które posiadają wykształcenie wyższe z obszaru dziedzin nauk społecznych, humanistycznych, nauk medycznych i nauk o zdrowiu. W przypadku osób, które posiadają specjalizacją z psychiatrii dzieci i młodzieży lub psychoterapii dzieci i młodzieży lub psychologii klinicznej dzieci i młodzieży oraz posiadają doświadczenie w pracy z dziećmi i młodzieżą zagrożoną rozwojem zaburzeń psychicznych lub z zaburzeniami psychicznymi możliwe jest odbywanie szkoleń uzupełniających pt. Planowanie i prowadzenie terapii środowiskowej dzieci i młodzieży
Celem kształcenia jest pozyskanie kompetencji i doświadczenia w zakresie ochrony zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży, niezbędnych do uczestnictwa w terapii pacjenta i wspieraniu rodziny. Osoba posiadająca kwalifikację Prowadzenie terapii środowiskowej dzieci i młodzieży jest gotowa do samodzielnego planowania i prowadzenia oddziaływań terapeutycznych w ramach terapii środowiskowej wśród osób niepełnoletnich i ich rodzin. W swojej pracy wykorzystuje specjalistyczną wiedzę dotyczącą rozwoju psychicznego dzieci i młodzieży oraz wiedzę z zakresu zaburzeń psychicznych (znajomość objawów, kryteriów diagnostycznych) i niektórych form wsparcia niepełnoletniego pacjenta, jak również prowadzenia oddziaływań profilaktycznych. Zbiera informacje na temat problemów pacjenta, wykorzystując zarówno dostępne dokumenty (diagnoza lekarska, opinie psychologiczne i środowiskowe) oraz przez prowadzenie rozmowy z samym pacjentem i osobami z jego otoczenia. Na podstawie zebranych informacji dokonuje konceptualizacji problemu pacjenta i planuje stosowną pomoc, uwzględniając przy tym dostępne zasoby, np. innych specjalistów i placówki w najbliższym środowisku rodziny. Jest gotowa do współdziałania w ramach interdyscyplinarnego zespołu, który wspólnie planuje i wdraża program pomocy i wsparcia dla pacjenta i jego otoczenia. W ramach pracy takiego zespołu może również pełnić funkcję koordynatora całego procesu związanego ze wsparciem danego pacjenta i jego rodziny. Jest przygotowana do udzielania wsparcia informacyjnego dla rodziców lub opiekunów i osób z otoczenia pacjenta, zarówno w zakresie możliwości uzyskania pomocy medycznej, socjalnej, jak i prawnej oraz potrafi przeprowadzić zajęcia profilaktyczne dotyczące zdrowia.
